دوستان گلم   با  ی  تا بعد 
                                                                                                             

در دادگاه عشق

 

                        قسمم قلبم بود

 

                                                   وكيلم دلم بود

 

                                                                          و حضار جمعي از عاشقان و دلسوختگان

 

 

قاضي نامم را بلند  خواند و گناهم را دوست داشتن تو اعلام كرد

 

                                                                                             پس محكوم شدم به تنهايي و مرگ

 

كنار چوبه ي دار از من خواستند تا آخرين خواسته ام را بگويم

 

                                                                          و من گفتم به تو بگويند:

 دوستت دارم

                                     دوستت دارم      

   این دل مال منه  که

فرشته ی نجاتم

قفلش کرده

نامه ای به دوستم

 

محبت شدیدی که سابقا ابراز می کردم

 

دروغ وبی اساس بود و در حقیقت نفرت به تو

 

روز به روز زیادتر می شود و هرچه بیشتر ترا می شناسم

 

پستی و وقاحت تو بیشتر در نظرم آشکار می گردد.

 

در قلب خود احساس می کنم که ناچار باید

 

از تو دور باشم و هیچگاه فکر نکرده بودم که

 

شریک زندگی تو باشم زیرا ملاقاتهایی که اخیرا با تو کردم

 

طبیعت و زمانه روح پلیدت را آشکار ساخت و

 

بسیاری از اخلاق و صفات تو را به من شناساند و می دانم که

 

خشونت طبع و تند خوئی ترا بدبخت خواهد کرد.

 

اگر عروسی ما سر بگیرد مسلما همه عمر خود را با تو

 

به پریشانی و بد بختی خواهم گذراند و بدون تو عمر خود را

 

در نهایت شادکامی طی خواهم کرد در نظر داشته باش که روح من

 

هیچگاه به تو رام نخواهد شد و نفرت و کینه ام پیوسته

 

متوجه تو است این نکته را باید در نظر داشته باشی و بدانی که

 

 از تو می خواهم آنچه را که گفته ام شوخی و مسخره نکنی و بدانی

 که

 

این نامه را از صمیم قلب می نویسم و چقدر تاسف می خورم اگر

 

باز هم در صدد دوستی با من باشی با نهایت نفرت از تو می خواهم

 

 که از پاسخ دادن به این نامه خودداری کنی زیرا نامه های تو سراسر

مهمل و دروغ است و نمی توان گفت که دارای

 

لطف و حرارت می باشد بطور قطع بدان که همیشه

 

دشمن تو هستم و از تو به شدت متنفر هستم و نمی توانم فکر کنم که

 

دوست صمیمی و وفادار تو هستم!

 

 

دوست خوبم

نوشته شده توسط بهار | موضوع: | لينک ثابت |

دیشب به معنای شکا یت گریه کرد م  

  شب بود و من هم تابغایت گریه کردم 

  دیشب نمی دانم چرا بیگانه بودم 

  ازدست دل تا بی نهایت گریه کردم 

  مانند شمعی مملوازتنهائی خود 

   ای بی مها با در خفا یت گریه کردم 

  آنگه که سر بر دامن زا نو نهادم 

  ای بی مروت 

  من برایت گریه کردم 

  من از تبارآشنایان تو بودم ٬ نا آشنا 

  من از جفایت گریه کردم 

  دلداده ای اینقدر سنگین دل ندیدم 

  سنگین دلا پیش خدایت گریه کردم 

   دریا خجالت می کشد ازاشکهایم 

  آری به مقدارکفایت گریه کرد م  

  دا نم که چشمی نیست 

  ا شکم را ببیند ا ی د ل فقط 

   محض شکایت گریه کردم ....

دیشب به معنای شکا یت گریه کرد م  

  شب بود و من هم تابغایت گریه کردم 

  دیشب نمی دانم چرا بیگانه بودم 

  ازدست دل تا بی نهایت گریه کردم 

  مانند شمعی مملوازتنهائی خود 

   ای بی مها با در خفا یت گریه کردم 

  آنگه که سر بر دامن زا نو نهادم 

  ای بی مروت 

  من برایت گریه کردم 

  من از تبارآشنایان تو بودم ٬ نا آشنا 

  من از جفایت گریه کردم 

  دلداده ای اینقدر سنگین دل ندیدم 

  سنگین دلا پیش خدایت گریه کردم 

   دریا خجالت می کشد ازاشکهایم 

  آری به مقدارکفایت گریه کرد م  

  دا نم که چشمی نیست 

  ا شکم را ببیند ا ی د ل فقط 

   محض شکایت گریه کردم ....

 

dostane azizam salam omidvaram ke khob bashin sorry az in ke  dir kardam  va mamnonam az onai ke lotf kardan   zahmat kashidan nazar dadan mamnon va sepas gozaram az hamashon fadai tak tak ton  bahar  bahari

  بای.                  تا           بعد

زندگی یعنی بازی سه ، دو ، یک … سوت داور............ بازی شروع شد!!! دویدی ، دست و پا زدی ، غرق شدی ، دل شکستی ، عاشق شدی ، بی رحم شدی ، مهربان شدی… بچه بودی ، بزرگ شدی ، پیر شدی سوت داورــــــ٠?ــــــــــ بازی تمام شد... زندگی را باختی

خدایا!

تشنگی عمیق من وباران مداوم وبی حد وحصر تو ، مرا  از اقامت در زیر خیمه شکرت باز داشته است .

 خدایا!

دست یاری هر لحظه تو در نشیب وفراز صخره های صعب زندگی مرا از اندیشه پرتگاه ناسپاسی واگذاشته است .

 خدایا!

این سالک غریب آنچنان به روشنای نور تو در جاده عشق عادت کرده است که سپاس مرا اینهمه را از یادبرده است .

 خدایا!

این دل که در اقیاس تو غرقه گشته است چگونه می تواند تموج آبی تو را ترسیم کند ؟